Cegła w kuchni może być dobrym wyborem, jeśli zależy Ci na stylu loftowym lub rustykalnym i akceptujesz regularną pielęgnację. Surowa, porowata powierzchnia bez zabezpieczenia chłonie tłuszcz, wilgoć i kurz, dlatego w strefie gotowania potrzebuje impregnatu oleofobowego albo osłony ze szkła hartowanego.
Cegła w kuchni – zalety i wady
Najwięcej zależy od rodzaju materiału. Naturalna cegła, zwłaszcza rozbiórkowa, ma wyraźną fakturę i niepowtarzalny wygląd, ale jest bardziej chłonna. Płytki ceramiczne imitujące cegłę są zwykle łatwiejsze w czyszczeniu, ponieważ mają mniej porowatą powierzchnię. Z kolei płytki cięte ze starych cegieł pozwalają uzyskać autentyczny efekt, lecz wymagają starannego montażu i fugowania.
| Cecha | Zaleta | Wada |
|---|---|---|
| Wygląd | Dodaje wnętrzu faktury i charakteru, dobrze pasuje do stylu industrialnego, rustykalnego oraz części nowoczesnych aranżacji. | Czerwona lub mocno strukturalna powierzchnia może optycznie pomniejszyć i przyciemnić małą kuchnię. |
| Trwałość | Cegła jest odporna na uszkodzenia mechaniczne i nie wymaga szybkiej wymiany przy zwykłym użytkowaniu. | Ciężkie elementy mogą wymagać sprawdzenia nośności podłoża, zwłaszcza przy montażu na ścianie kartonowo-gipsowej. |
| Pielęgnacja | Po właściwej impregnacji powierzchnię można przecierać wilgotną ściereczką. | Porowata cegła może chłonąć tłuszcz, a fugi i szczeliny są trudniejsze do wyczyszczenia niż lico cegły. |
| Montaż | Płytki ceramiczne i łączone elementy upraszczają wykonanie dekoracyjnej ściany. | Naturalna cegła oraz płytki cięte są cięższe, a pojedyncze elementy wymagają dokładnego ułożenia i fugowania. |
Jak zabezpieczyć cegłę przed tłuszczem i wilgocią?
W kuchni nie wystarczy impregnat chroniący wyłącznie przed wodą. Do strefy gotowania wybierz impregnat oleofobowy, czyli preparat ograniczający wnikanie tłuszczu w porowatą strukturę materiału. Może mieć także właściwości hydrofobowe, ale sama ochrona przed wilgocią nie rozwiązuje problemu tłustych plam.
Przed zakupem sprawdź, do jakiego podłoża przeznaczony jest produkt i jaki efekt wykończenia tworzy. Preparat matujący, nabłyszczający lub dający efekt przyciemnienia może zmienić wygląd cegły. Szczególnej ostrożności wymagają stare cegły rozbiórkowe, których chłonność i stan powierzchni mogą być zróżnicowane.
Impregnację wykonuje się po dokładnym oczyszczeniu i wysuszeniu materiału. Ogólny przebieg prac wygląda następująco:
- Przygotowanie – usuń kurz, luźne zabrudzenia i tłuste plamy. Oczyść także fugi, ponieważ zabezpieczenie samego lica nie ochroni zanieczyszczonych szczelin.
- Próba – nanieś preparat na niewidoczny fragment albo zapasową płytkę i odczekaj zgodnie z instrukcją producenta.
- Aplikacja – rozprowadź impregnat równomiernie na suchej powierzchni, najczęściej pędzlem. Nie zostawiaj kałuż ani nadmiaru środka w zagłębieniach.
- Druga warstwa – jeśli producent ją przewiduje, nałóż ją w podanym odstępie. Przy niektórych preparatach stosuje się aplikację „mokre na mokre”, ale wiążące są zalecenia konkretnego produktu.
Próba na niewidocznym fragmencie jest konieczna, ponieważ impregnat może przyciemnić cegłę, zmienić jej połysk albo uwydatnić różnice między poszczególnymi elementami.
Przy kuchence i zlewie można zastosować dodatkową ochronę w postaci szkła hartowanego. Tworzy ono gładką barierę, którą łatwiej wytrzeć niż chropowatą cegłę. To rozwiązanie sprawdza się szczególnie wtedy, gdy chcesz zachować wygląd ceglanej ściany, ale ograniczyć jej kontakt z rozpryskującym się tłuszczem i wodą.
Gdzie zastosować cegłę, aby kuchnia pozostała funkcjonalna?
Najbezpieczniej potraktować cegłę jako akcent, a nie wykończenie każdej ściany. Przy wyborze miejsca uwzględnij zarówno ilość zabrudzeń, jak i wielkość pomieszczenia:
- Nad blatem – cegła może zastąpić płytki, ale w bezpośrednim sąsiedztwie płyty grzewczej powinna zostać zaimpregnowana lub osłonięta szkłem hartowanym.
- Na jednej ścianie – ograniczenie dekoracji do jednej powierzchni zmniejsza ryzyko przytłoczenia małej kuchni.
- Przy stole lub w części jadalnej – to miejsce mniej narażone na tłuszcz i wodę, więc naturalna cegła jest tam łatwiejsza w utrzymaniu.
- Na boku wyspy – ceglana okładzina może zaakcentować wyspę, pod warunkiem że nie utrudnia przejścia i nie obciąża niewłaściwie konstrukcji.
Czerwona cegła dobrze łączy się z drewnem, jasnymi frontami, czarnym metalem i betonem. Biała lub szara wersja lepiej sprawdzi się w małej kuchni, ponieważ nie pochłania optycznie tak dużo światła. Jeśli priorytetem jest łatwe czyszczenie, rozważ płytki ceramiczne ze wzorem cegły zamiast naturalnego materiału.
Dla kogo cegła w kuchni będzie dobrym wyborem?
To rozwiązanie pasuje osobom, które chcą uzyskać wyraziste tło w stylu loftowym, industrialnym lub rustykalnym i są gotowe na okresowe odnawianie impregnacji. Naturalna cegła daje bardziej autentyczny efekt, ale wymaga większej uwagi niż płytki ceramiczne.
Lepiej zrezygnować z surowej cegły, jeśli masz małą, ciemną kuchnię albo szukasz powierzchni całkowicie bezobsługowej. W takim przypadku rozsądniejszym wyborem może być jasna imitacja cegły, a nad płytą grzewczą – materiał dodatkowo zabezpieczony szkłem. Cegła w kuchni nie jest więc rozwiązaniem bez wad, ale po właściwym wyborze materiału i zastosowaniu impregnatu oleofobowego może być trwałym oraz funkcjonalnym elementem aranżacji.
