W ściankach działowych profile CW montuje się zwykle co 60 cm dla płyt o szerokości 120 cm oraz co 62,5 cm dla płyt o szerokości 125 cm. Podane wartości dotyczą standardowych płyt gipsowo-kartonowych o grubości 12,5 mm i oznaczają rozstaw osiowy, czyli odległość od środka jednego profilu do środka następnego.

Jaki rozstaw profili CW w ściankach działowych?

Profile CW tworzą pionowe słupki rusztu, a profile UW wyznaczają jego obwiednię przy podłodze i stropie. Maksymalny rozstaw osiowy trzeba dopasować do szerokości płyty, aby jej krawędzie trafiały na profile i miały stabilne podparcie.

Szerokość płyty [cm] Maksymalny rozstaw osiowy profili CW [cm]
120 60
125 62,5

W standardowej ściance z płytą GKB 12,5 mm najczęściej stosuje się profile CW 50, CW 75 albo CW 100. Dobór szerokości zależy od wysokości przegrody, wymaganej izolacyjności akustycznej, miejsca na instalacje i planowanych obciążeń.

Nie wystarczy jednak sprawdzić samego rozstawu. Sztywność rusztu zależy także od grubości stali. Do konstrukcji ściennych warto stosować profile o grubości blachy co najmniej 0,5–0,6 mm. Cieńszy profil jest bardziej podatny na wyginanie, a jego użycie może wymagać indywidualnych zmian w projekcie. Parametry profili stalowych do suchej zabudowy określa norma PN-EN 14195. Zawsze trzeba też sprawdzić kartę techniczną konkretnego systemu, ponieważ producent może wskazywać mniejszy rozstaw dla określonej wysokości, liczby warstw płyt lub wymagań ogniowych.

Co ile montować profile CD na suficie podwieszanym?

W suficie podwieszanym stosuje się profile CD 60/27 oraz profile obwodowe UD. Rozstaw zależy od rodzaju rusztu i sposobu ułożenia płyt. Ruszt jednopoziomowy zużywa mniej materiału i zajmuje mniej miejsca, natomiast układ dwupoziomowy jest łatwiejszy do wypoziomowania oraz zapewnia większą sztywność.

Typ rusztu Rozstaw profili CD [cm] Maksymalny rozstaw zawiesi [cm]
Jednopoziomowy 40–50 100
Dwupoziomowy krzyżowy 40–50 dla profili nośnych 100

Przy standardowej płycie 12,5 mm dolne profile CD, do których przykręca się płyty, rozstawia się najczęściej co 50 cm, gdy dłuższa krawędź płyty jest ułożona poprzecznie do profili. Przy innym kierunku montażu lub zwiększonych wymaganiach rozstaw może zostać zmniejszony do 40 cm.

Wieszaki nie powinny być rozmieszczone rzadziej niż przewiduje system. Przyjęta w przedstawionych założeniach granica to maksymalnie 100 cm. W sufitach przeciwpożarowych, cięższych zabudowach i konstrukcjach z dodatkowymi warstwami płyt należy bezwzględnie stosować wartości z klasyfikacji ogniowej lub katalogu systemowego. Dodatkowe elementy, takie jak ciężkie oprawy czy podwieszane urządzenia, powinny mieć niezależne mocowanie do stropu.

Kiedy trzeba zagęścić stelaż?

Standardowy rozstaw nie zawsze wystarcza. Profile lub zawiesia rozmieszcza się gęściej, gdy konstrukcja będzie pracować pod większym obciążeniem albo musi spełnić podwyższone wymagania użytkowe. Dotyczy to zwłaszcza następujących sytuacji:

  • Ciężkie szafki i telewizory – miejsca ich montażu wymagają wcześniej zaplanowanych wzmocnień z profili UA, dodatkowych profili CW albo elementów przewidzianych w systemie.
  • Wysokie ściany – przy wysokości przekraczającej około 3–4 m zwykle potrzebny jest szerszy profil, na przykład CW 100, albo rozwiązanie określone przez projektanta systemu.
  • Pomieszczenia wilgotne – trzeba dobrać płyty i profile do warunków środowiskowych, a w miejscach narażonych na wilgoć stosować rozwiązania systemowe przeznaczone do takich pomieszczeń.
  • Podwyższona izolacyjność akustyczna – może wymagać mniejszego rozstawu, szerszych profili, podwójnego poszycia oraz wypełnienia z wełny mineralnej.

Zagęszczenie rusztu zwiększa sztywność, ale oznacza większe zużycie profili, łączników i czasu montażu. Nie należy zmniejszać rozstawu przypadkowo. Lepiej oprzeć zmianę na dokumentacji systemowej, rodzaju płyty i przewidywanym obciążeniu.

Na co uważać podczas montażu?

Pod profile UW i te elementy CW, które stykają się z podłogą, stropem lub ścianami, należy przykleić taśmę akustyczną. Ogranicza ona przenoszenie drgań między stalą a podłożem i pomaga uszczelnić połączenie. Jej brak może pogorszyć izolacyjność akustyczną oraz sprzyjać powstawaniu pęknięć na styku zabudowy z przegrodą.

Profile obwodowe mocuje się do podłoża za pomocą łączników dobranych do rodzaju stropu i ściany. Ich rozstaw powinien być mniejszy niż 1 m, a w praktyce często wynosi około 50–60 cm. Profile CW powinny być krótsze od wysokości pomieszczenia o około 1–2 cm, aby konstrukcja mogła pracować bez wypierania stropu.

Najbezpieczniejszy dobór rozstawu to połączenie trzech danych: szerokości i grubości płyty, rodzaju rusztu oraz parametrów profili zapisanych w katalogu systemowym.

Przy zwykłej ściance z płytą 12,5 mm przyjmij 60 cm dla płyty szerokości 120 cm albo 62,5 cm dla płyty szerokości 125 cm. W suficie rozstaw dolnych profili CD najczęściej wynosi 40–50 cm, a wieszaki rozmieszcza się nie rzadziej niż co 100 cm. Jeżeli konstrukcja jest wysoka, obciążona lub ma wymagania akustyczne albo ogniowe, wartości należy zagęścić zgodnie z projektem i dokumentacją producenta.